Op vele fronten voelt onze bangsa in de tanah air dagelijks de onderdrukking, intimidatie en provocatie van Indonesië:
Vooral nu 25 april – onze nationale RMS dag – nadert, gaat Indonesie haar politiek van onderdrukking opvoeren door nog meer intimiderend en provocerend op te treden:
Zo grijpen het Indonesische leger en de politie elk smoesje en gelegenheid aan om onze bangsa – vooral de jongeren die op hun zwarte lijst voorkomen – op te pakken en ze voor onbepaalde tijd op te sluiten.
Sinds een week rijden elke dag minstens 10 Indonesische militaire trucks Ambonstad in en uit. Niemand weet wat hiervan de bedoeling is of waar ze naar toe gaan.
Echter, onze bangsa vreest dat het Indonesische leger plannen aan het maken is of voorbereidingen aan het treffen is om tegen haar, het Moluks AlifURU volk, op te treden.
Daarnaast wil Indonesia maar al te graag dat de situatie in Maluku onrustig blijft. Door onze bangsa te provoceren wil ze het oorlogsgeweld van 1999 weer doen oplaaien.
Een recent voorbeeld is de botsing vorige week tussen onze bangsa en de transmigranten die ging over de markt Mardika. De transmigranten willen de controle hebben over de markt en dulden daarom de aanwezigheid van Molukse handelaren niet. De aanwezige politie trad niet tegen de transmigranten op toen die onze bangsa probeerden weg te jagen. Momenteel is de situatie daar rustig. Maar, de vraag is: voor hoe lang?
De laatste tijd komt het steeds vaker voor dat onze bangsa gedwongen wordt haar gronden en landeigendommen te verkopen aan transmigranten en buitenlandse bedrijven.
En dat komt niet alleen door de steeds stijgende kosten en toenemende werkloosheid in Maluku waardoor het voor onze bangsa heel moeilijk wordt om in haar dagelijks levensonderhoud te voorzien.
Maar, het is ook de Indonesische regering die onze bangsa dwingt om haar gronden en landeigendommen te verkopen aan transmigranten en buitenlandse bedrijven.
Tegelijkertijd wordt het onze bangsa heel moeilijk gemaakt om werk te krijgen. Het betalen van smeergeld behoort hier al tot de gewoonste zaak van de wereld. En dan ben je nog niet zeker of je die baan krijgt.
Zoals laatst een bangsa van ons is overkomen, die bij de politie wil gaan dienen. Hij heeft alle examens gehaald en alle testen goed doorstaan en toch is hij niet toegelaten omdat, zoals men beweert zijn gezondheid niet optimaal zou zijn. Ondanks dat zijn ouders de lieve somma van 1800 euro smeergeld hebben moeten neertellen.