De Molukker die hier tegen ingaat, moet van de Indonesische regering kunnen aantonen dat hij over een akte van eigendom op naam beschikt, met precieze aanduiding van de plaats, grootte en de landsgrenzen. Voor de Molukker is het aantonen van een dergelijke document nagenoeg onmogelijk, omdat de verdeling van adatgrond een eeuwenoud systeem is, dat berust is op wederzijds respect en vertrouwen waar geen papier aan te pas komt.
Voor de transmigranten uit Java daarentegen is het verkrijgen van een eigendomsakte voor land of grond in Maluku geen enkel probleem. De Indonesische regering zorgt ervoor dat ze deze al vóór of bij aankomst in Maluku een akte ontvangen. Ook de woningen voor de transmigranten zijn van tevoren gebouwd, deze kunnen direct bij aankomst betrokken worden.
Molukkers zijn er terdege van bewust dat dit past in het politiek beleid van de Indonesische regering, teneinde het systematisch vernietigen van de Molukse cultuur.
Van oudsher wordt in Maluku de verdeling van land of grond over families volgens de adat geregeld. Bijna elke AlifURU kampong heeft de status van een adat dorp of negeri adat. Elke negeri adat bezit haar eigen grondgebied, de adatgrond.
Deze adatgrond wordt verdeeld over de families, die we dusun noemen. Deze verdeling gaat volgens de adat en gebeurt mondeling, waarin ook heel duidelijk de afmetingen en grenzen zijn aangegeven. Elke familie weet precies van elkaar hoe groot zijn dusun is en waar de grenzen lopen.
Dit systeem dateert al van generatie op generatie zonder dat er iets op papier is vastgelegd en wordt algemeen nageleefd en gerespecteerd.
© Front Siwa-Lima