"Het volk van Maluku moet in alle vrijheid zich kunnen uitspreken over haar toekomst" aldus dhr. Wattilete
1950
Op de vooravond van de proclamatie werd een volksraadpleging gehouden op het landgoed van radja Ibrahim Ohorella in Ambon. Tijdens deze rapat raksasa (=monster meeting) had het Zuidmolukse volk in alle vrijheid zich uitgesproken over haar toekomst: een vrije en onafhankelijke Republik Maluku Selatan (R.M.S.).
De onafhankelijksheidsverklaring werd vlak daarna op 25 april 1950 uitgesproken en begint dan ook met "ter voldoening aan de waarachtige wil, eis en aandrang van het Zuidmolukse volk...."
In Djakarta gingen blijde en uitzinnige Molukse studenten de straat op met spandoeken "wij staan achter de proclamatie van 25 april 1950".
Onze (groot)vaders de toenmalige KNIL-militairen die na de 2e Wereld Oorlog kozen om in Nieuw-Guinea gedemobiliseerd te worden, zodat ze vandaar uit naar hun onafhankelijke Republik Maluku Selatan konden gaan om tegen het oprukkende leger van Sukarno te vechten.
Niet lang na de onafhankelijkheidsverklaring werd de jonge republiek aangevallen en bezet door Sukarno en zijn leger. Al bijna 60 jaar bestaat de R.M.S., maar ook al bijna 60 jaar wordt het bezet en onderdrukt door Indonesië.
Maar, ondanks bijna 60 jaar bezetting, onderdrukking, martelingen, schendingen van mensenrechten, misdaden tegen de menselijkheid etc. blijft het Zuidmolukse volk zich uitspreken voor een vrije en onafhankelijke R.M.S.
2000
Op 24 april 2000 vond in Djakarta bij het presidentiële paleis een officiële overhandiging plaats van de RI-vlag door Molukse studenten en jongeren aan een afgevaardigde van de president met de woorden "Neem jullie vlag terug, wij Molukkers hebben onze eigen vlag".
De jaarlijkse troepenversterkingen van het Indonesisch leger rondom 25 april op Maluku geven maar weer es duidelijk aan, dat de Indonesische regering bang is dat het volk in Maluku haar ware stem laat horen, nl. een vrije en onafhankelijke R.M.S.
Die stem wordt de laatste jaren luider, maar vooral ook duidelijker. Getuige de R.M.S.-vlaggen die op en rondom 25 april op verscheidene plekken in Maluku wapperen. Deze R.M.S.-uiting was jaren geleden een daad van 1 of 2 kampongs, maar de afgelopen jaren geven hoe langer hoe meer kampongs op verschillende Molukse eilanden toe aan deze R.M.S.-uiting.
2007
Zo'n 2 jaar geleden op 29 juni 2007 haalde een groep Tjakelele dansers voor de ogen van de Indonesiche president en zijn internationale gasten de R.M.S.-vlag tevoorschijn en legde hiermee namens het volk in Maluku een statement af aan de Republik Indonesia en de internationale wereld dat het volk in Maluku nog steeds voor een vrije en onafhankelijke R.M.S. is.
Zelfs Indonesische machtshebbers (Yudhoyono en Megawati) hebben openlijk verklaard de R.M.S. met wortel en al te willen uitroeien. Een hooggeplaatste Indonesisch officier had in december 2003 een verordening doen uitgaan dat een ieder die in het bezit is van R.M.S.-documenten neergeschoten mag worden. Zo is het R.M.S.-volk in zijn eigen land vogelvrij.
Door alle jaren heen dat Molukkers uit Nederland de kampong en negeri van hun (groot)ouders bezochten, keerden ze stuk voor stuk terug naar Nederland met bijna allemaal dezelfde overtuiging "de R.M.S. op Maluku leeft!!!". Of zoals iemand op Bukamulu meldt, "In Maluku kun je de R.M.S. zien, ruiken en voelen."
2009
De meest recente reactie vanuit de Tanah Air over de wil van het Zuidmolukse was op 17 aug. 2009:
"Kami tolak manta2 otonomi. Di Tanah-Air Maluku kami tetap madju terus untuk pengakuan Kedaulatan R.M.S. dan tuntut kembali bentuhkan kembali Bangsa dan Negara selaras proklamasi tgl. 25 April 1950. Proklamasi R.M.S. pada gl. 25 april 1950 adalah kemauan dan atas desakan jg sungguh dari Bangsa Maluku dan jg sampai saat ini didukung sepenuh-penuhnja oleh Rajat Maluku sekarang".
Het moet voor iedereen nu wel heel duidelijk zijn dat zowel in vrijheid als in gevangenschap het Zuid-Molukse volk zich blijft uitspreken voor een vrije en onafhankelijke R.M.S. En, dan kun je je afvragen waarom er zo nodig een referendum gehouden moet worden. Het Zuid-Molukse volk heeft immers gesproken en spreekt nog steeds voor een vrije en onafhankelijke R.M.S.!. Het houden van een referendum betekent dat je de stem van het Zuid-Molukse volk ontkent en negeert. Hiermee ontken en negeer je dus ook de proclamatie.
Daarnaast is referendum ook dodelijk voor de R.M.S.-strijd, want de vele Javaanse en andere transmigranten zullen ook meestemmen. Het staat als een paal boven water dat in de aanloop er naar toe Indonesië de transmigratie zal opvoeren en daarnaast geen enkel middel zal schuwen om de stemming in haar voordeel te beïnvloeden. En dan zal de Zuid-Molukse stem voor vrijheid en onafhankelijkheid gesmoord worden.
