Het Front Siwa-Lima Internationaal publiceerde donderdagavond haar analyse van de verklaring van Dhr. Wattilete omrent een autonomie voor Maluku.
“Autonomie Maluku”
uitlating Wattilete, betekent VRIJBRIEF voor Indonesië
Wattilete maakt op 17 augustus 2009 de autonomie van Maluku bekend.
Waarom treedt hij juist op 17 augustus er mee naar buiten? Er zijn 2 redenen te bedenken.
Een bekendmaking van de autonomie van Maluku op de onafhankelijkheidsdag van de Republiek Indonesië betekent niet meer en niet minder dan een erkenning van de Republiek Indonesië met Maluku binnen de grenzen van die zelfde Republiek Indonesië.
Anders gezegd,Maluku als autonoom gebied onderwerpt zich aan het gezag en de grenzen van de Republiek Indonesië.
Een erkenning van de Republiek Indonesië met Maluku binnen haar grenzen betekent dus niet alleen het ontkrachten van de legitimiteit van de proclamatie van de Republiek Maluku Selatan op 25 april 1950. Het is eerder het ontkennen en verwerpen van de juridische bestaansgronden van de Republiek Maluku Selatan zoals vastgelegd in de verscheidene Internationale verdragen van 1945 tot 1950.
Maluku werd met geweld en onder dwang door Indonesië als haar provincie geannexeerd. Met de zogenaamde autonomie betekent dit vooral dat na jarenlange heldhaftige strijd Maluku zich uiteindelijk gewonnen geeft door zich vrijwillig bij de gewelddadige annexatie neer te leggen en de Indonesische bezetting en onderdrukking over Maluku dus officieel goedkeurt.
Het bekend maken van de autonomie van Maluku juist op 17 augustus is niet van Wattilete zelf. Wattilete werd hiertoe aangezet door Indonesië. Want een uitspraak (leze verklaring) over autonomie voor Maluku – precies op de onafhankelijkheidsdag van de Republiek Indonesië– is een erkenning van deze eenheidsstaat met Maluku binnen haar grenzen. Indonesië bereikt hiermee dat van een eventuele onafhankelijkheid van Maluku in de toekomst wordt uitgesloten.
In een lijn hiermee moeten we het bekend maken van het aftreden van Tutuhatunewa en het aantreden van Wattilete op 25 april jl. dan ook plaatsen. Voor Wattilete werd zo de weg vrij gemaakt, niet naar het presidentschap van de R.M.S. maar om het idee van een autonome Maluku uit de jaren 80 publiekelijk bekend te maken.
Een bewuste zet van Indonesië de twee belangrijke data te gebruiken:
25 april - RMS dag om de opvolging bekend te maken: zou het begin van het einde voor de RMS moeten betekenen.
17 augustus – Indonesische nationale feestdag – geschiedenis heeft aangetoond dat deze datum door Indonesië wordt gebruikt voor annexaties.
De gevolgen
1 Internationaal
Met autonomie van Maluku wordt Republiek Indonesië een politiek instrumentaangereikt:
-
om internationaal de rechtmatigheid van het bestaansrecht van de Republiek Maluku Selatan te kunnen aanvechten;
-
om zich tegenover de internationale gemeenschap te kunnen rechtvaardigen elk middel te gebruiken tegen opkomende krachten binnen haar grenzen die een gevaar vormen voor haar eenheidsstaat de Republiek Indonesië.
2 Nationaal in de Tanah Air
Met autonomie van Maluku wordt Republiek Indonesië een vrijbrief aangereikt om in Maluku elke vorm van een R.M.S.-streven of strijd met wortel en al uit te roeien. Zoals door Megawati in 2004 werd gezegd. Indonesië heeft hiertoe reeds haar maatregelen getroffen. Hierbij zal Indonesië geen enkel middel schuwen om haar zogenaamde Eenheidsstaat te verdedigen. De situatie in Maluku zal vooral voor het AlifUru volk met de dag erger worden.
3. Situatie Tanah Air
Met de autonomie van Maluku als Vrijbrief zal Indonesië gesterkt worden om de situatie in Maluku volledig onder controle te krijgen en te behouden, zowel politiek, economisch, cultureel maar vooral militair strategisch. De situatie in de Tanah Air zal drastisch veranderen.Het AlifUru volk zal nog meer in het nauw worden gedreven. Indonesië zal haar politiek en beleid t.a.v. Maluku niet wijzigen maar eerder versnellen.
Twee punten zullen sterk in haar beleid op korte termijn naar voren komen, t.w.:
Transmigratiebeleid
Met haar transmigratiebeleid probeert Indonesië te bereiken dat het AlifUru volk als de oorspronkelijke bewoners in de minderheid zullen zijn t.o.v. de transmigranten. Dit betekent dat bij eventuele referendums het AlifUru volk altijd zal verliezen omdat zij ver in de minderheid zal zijn.
Het transmigratiebeleid zal zich toespitsen op:
-
Het voeren van een open transmigratiebeleid in Maluku. Anders gezegd,het beleid zal niet achter gesloten deuren of ‘stiekem’ worden uitgevoerd. Maluku is immers een provincie van Indonesië. Het transmigratiebeleid zal openlijk worden gepropageerd net zoals het beleid rondom de gezinsbeperking. Tot nu toe wordt de omvang van het transmigratiebeleid in het geheim op Maluku uitgevoerd. De omvang en frequentie waarin de transmigranten Maluku binnen komen werd nooit bekend gemaakt.
-
De komst en het aantal transmigranten zullen in een versneld proces toenemen, zij zullen hoofdzakelijk op Ceram en Buru geplaatst worden.
-
Het huisvesten van transmigranten in de binnenlanden van Ceram en Buru op plaatsen die het AlifUru volk als ‘Heilige’ of gewijde plekken beschouwt. Zoals het gebied rondom NunuSaku en het berggebied rondom Binaya.
Gevolgen
Het AlifUru volk zal niet kunnen uitwijken dieper het binnenland in naar hoger gelegen berggebieden of heuvels. Overal zullen de transmigranten zich vestigen en zal het Indonesische Leger een wakend oog houden om zogenaamd rust en orde te handhaven.
De transmigranten zullen onder bescherming van het Indonesischeleger voor het te zeggen hebben. Op het eiland Ceram en Buru zal het oorspronkelijke AlifUru volk weinig tot niets in te brengen hebben.
Indonesisch Leger
Het Indonesische Leger zal als speciaal doel hebben het AlifUru volk in bedwang te houden en daarbij alle middelen gebruiken die het beschermen van de eenheidsstaat moet kunnen rechtvaardigen. Tegen elk vermeende RMS-activiteit of verdachte zal genadeloos hard worden opgetreden. Een ander doel is het beschermen van de transmigranten, buitenlandse bedrijven en multinationals en hun economische belangen. Ook de economische belangen van de regering- en militaire elite uit Djakarta, vallen onder de directe bescherming van het Indonesische Leger en Politie
Indonesië zal om het AlifUru volk volledig onder controle te krijgen:
-
de capaciteit van het Indonesische Leger sterk in aantal uitbreiden met verschillende eenheden afkomstig van de Luchtmacht, Landmacht en Zeemacht. Haar gevechtskracht zal worden vergroot in bewapening (lichte tot zware wapens), betere en geavanceerde communicatie- en transportmiddelen;
-
speciale toestemming aan leger of politie uitvaardigen om elk middel te hanteren om de Eenheidsstaat van de Republiek Indonesië te beschermen;
-
het Indonesische Leger strategische posities aan de kustgebieden laten innemen maar vooral diep in het binnenland in de hooggelegen berggebieden van Ceram en Buru. Daar waar de transmigranten geplaatst worden daar zullen eenheden van het Indonesische leger hun bases hebben;
-
proberen het AlifUru volk te breken door juist die ‘Heilige’ plekken te ontwijden of open te stellen voor transmigranten, toeristen en bedrijven;
-
de binnenlanden van Ceram en Buru in een versneld tempo ontbossen en toegankelijk maken;
-
vaker huiszoekingen en controles (sweepings) door het Indonesische Leger en politie laten uitvoeren op zoek naar vermeende RMS activiteiten en RMS verdachten.